روش های درمان فیستول

روش های مختلفی برای درمان فیستول و جود دارد. فیستول نیز همانند سایر بیماریهای نشمنگاهی دارای روش های درمانی مختلفی است. برای درمان فیستول لازم است پزشک شما تشخیص بدهد که کدام روش درمانی برای شما مناسب است. که با توجه به شدت بیماری و نوع فیستول توسط پزشک متخصص توصیه می شود. استفاده از لیزر برای درمان فیستول آسان تر و دارای عوارض کم، و بدون نیاز به بستری شدن است. روش جراحی نیز در برخی موارد که سایر روش های درمان فیستول جوابگو نیستند روشی قطعی برای درمان فیستول است.

روش لیزر برای درمان فیستول

در روش لیزر برای درمان فیستول بیمار خونریزی مقعدی کمتری به نسبت روش جراحی دارد. دوره التیام و بهبودی بیماری هم در این روش یک الی دو ماه است، با این روش بیمار به آسانی می تواند در همان روزی که تحت عمل لیزر قرار گرفته، به سر زندگی و کارهای رومزه خود برگردد. با درمان فیستول با لیزر بیمار هیچ درد شدیدی را تجربه نمی کند و در مقایسه با جراحی باز درد کمتری دارد.

درمان فیستول با لیزر یک جراحی کوچک برای برداشتن فیستول است. اغلب این عمل با بی حسی موضعی انجام می شود. البته برخی اوقات بیهوشی عمومی نیز لازم است. بیهوشی عمومی به عمق درگیری، روش های جراحی بستگی دارد.

پس از عمل لیزر، بیمار در عصر همان روز یا روز بعد از عمل می تواند از بیمارستان ترخیص شود. پیشنهاد می کنیم درمان فیستول با لیزر را با لیزر پرتوان انجام دهید و مناسب ترین راه درمانی این است که بافت فیستوله شده را با لیزر پرتوان برش دهند و از بازگشت و انتشار آن پیشگیری کنند. معمولا فیستول ها بر اثر کیست مویی ایجاد می شوند و بعد از مزمن شدن این بیماری توسعه پیدا می کنند.

مراقبت از ناحیه لیزر شده، با نشستن در لگن آب گرم حاوی چند قطره بتادین، سه الی چهار بار در روز و هر بار به مدت بیست دقیقه انجام می شود که برای دو هفته ادامه پیدا می کند. در صورت احساس هر دردی می توانید از داروی آرام بخش استفاده کنید. بقیه مراقبت های بعد از عمل فیستول مقعدی با نظارت پزشک معالج شما انجام می شود.

 

روش جراحی برای درمان فیستول

در بیشتر موارد برای درمان فیستول نیاز به روش جراحی است. پزشک با بررسی ناحیه اطراف مقعد می‌ تواند یک فیستول را تشخیص دهد. و با تشخیص فیستول روش مناسب درمان آن نیز مشخص می شود. در برخی از فیستول ها برای بررسی دقیق تر نیاز به تست های بیشتری است که با آنوسکوپی شروع می‌ شود، در آن برای مشاهده دقیق ناحیه آلوده شده داخل مقعد و راست روده از یک ابزار خاص استفاده می‌ شود. همچنین ممکن است سونوگرافی و یا MRI نیز برای تشخیص انجام شود.

در روش جراحی فیستول با توجهب ه نوع فیستول که ساده یا پیچیده است، عمق و وسعت مجرای فیستول ارزیابی می شود. برای درمان فیستول روش های فیستولوتومی، استن، فلپ آدوانسمنت و پلاگین بیولوژیکی انجام می شود. بسیاری از فیستول‌ ها با روش فیستولوتومی درمان می‌ شوند که در آن پوست و عضلات روی تونل کاملا باز شده و بریده می شوند و بعد از مدتی به یک شیار باز تبدیل می شود. این به لوله فیستول اجازه می‌ دهد تا از داخل به خارج ترمیم شود. زمان بهبودی این روش یک ال دو ماه است.

ممکن است برای فیستول پیچیده تر، نیاز به تعبیه تخلیه مخصوص باشد که حداقل ۶ هفته بعد از آن انجام می‌ شود. جراحی فیستول معمولا به صورت سرپایی انجام می‌ شود. تونل‌ های بزرگ یا عمیق فیستول ممکن است نیاز به بستری شدن کوتاه مدت در بیمارستان داشته باشند. ​

پس از جراحی فیستول، پزشک ممکن است مراقبت های بعد از عمل فیستول مقعدی را توصیه کند که ناحیه آسیب‌ دیده را در حمام گرم قرار دهید و از نرم کننده مدفوع یا laxatives را برای یک هفته استفاده کنید. از آنجایی که شما ممکن است بعد از جراحی دچار برخی دردها یا ناراحتی ها شوید، پزشک قرص‌ های را برای آرام کردن دردتان تجویز می کند. اغلب فیستول‌ ها به درمان جراحی یا درمان فیستول با لیزر پاسخ مثبت می‌ دهند.

در روش تکنیک استن یک نخ بخیه یا لوله‌ باریک مخصوص تخلیه را برای حداقل 6 الی 12 هفته در فیستول جایگذاری می کنند تا به تخلیه‌ کامل ترشحات و درمان فیستول کمک کند. بعد اگر نیاز باشد جراحی قطعی انجام می‌ شود. این روش برای کسانی که به بی اختیاری مقعدی مبتلا هستند بسیار خوب جواب می دهد.

روش فلپ آدوانسمنت معمولاً برای فیستول پیچیده و برای بیمارنی که به بی اختیاری مقعدی مبتلا هستند انجام می شود. در این روش با برداشتن بخشی از بافت رکتوم یا پوست اطراف مقعد، فیستول درمان می شود. میزان بازگشت فیستول نصف به نصف است. بیماری کرون و سیگار کشیدن احتمال ناکارآمدی این روش را بیشتر می کند و مقدار کمی احتمال بی اختیاری مقعدی وجود دارد.

در روش پلاگین بیولوژیکی، از مخاط روده انسانی یک پلاگین مخروطی شکل ایجاد می شود و از آن برای پیشگیری از باز شدن درونی فیستول کمک می گیرند. بافت تازه در پیرامون پلاگین رشد می‌ کند و باعث درمان فیستول می شود. در این روش باید یک روز بستری شوید و عوارضی مثل درد، عفونت و احتمال حرکت پلاگین وجود دارد.

استفاده از چسب فیبرین نیز یک روش تازه کشف شده برای درمان فیستول است. این روش امن و بدون هیچ دردی است. در این روش یک ماده‌ فیبرینی از راه روزنه فیستول به درون تزریق شده و روزنه با بخیه بسته می شود. در این روش درمان فیستول از درون به بیرون انجام می شود. اثر و نتیجه این روش در طولانی مدت کمتر می شود به صورتی که با گذشت 16 ماه از درمان از 77 درصد به 14 درصد می رسد.