شقاق

شقاق یا همان طور که می گویند شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد.

شقاق مقعدی

شقاق چیست؟

فیشر یا شقاق مقعدی، شکاف یا پارگی هایی در مقعد هستند که ممکن است حاد یا مزمن باشند. شکاف های مقعدی عمدتا توسط تروما ایجاد می‌ شوند، اما چندین بیماری غیر ترومایی نیز با شقاق مقعدی دارای نشانه های یکسانی هستند، اگر شکاف‌ ها در مکان‌ های غیرمعمول ظاهر شوند باید نسبت به آنها مشکوک شوید و احتمال اینکه به شقاق مبتلا شده باشید زیادتر است. اگر برای سوال شقاق چیست؟ وارد سایت ما شدید درست آمدید!

شقاق چرا ایجاد می شود؟

شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق یا فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک آنما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد.

درباره شقاق مقعدی

درباره شقاق مقعدی این گونه نوشته اند که شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد. ۶ تا ۱۵ درصد از مراجعه کنندگان بیماری های نشیمنگاه به جراح کولون و رکتوم بودند. شقاق، مردان و زنان، پیر و جوان را به طور مساوی تحت‌ تاثیر قرار می‌ دهد. شکاف‌ ها معمولا باعث درد در حرکات روده می‌ شوند که اغلب شدید است. شقاق مقعدی شایع‌ ترین علت خونریزی مقعدی در دوران نوزادی نیز است.

آیا می دانستید؟

 افرادی که با لیزر تحت عمل جراحی قرار میگیرند. ۲ تا ۳ جلسه ویزیت بعد از عمل دارند که رایگان است. و اگر دستورات و مراقبت های بعد از عمل را خوب انجام بدهند هر گونه مشکلی توسط تیم و بدون پرداخت هزینه پوشش داده خواهد شد. حتی اگر ۲ سال از عمل گذشته باشد. تعویض پانسمان و کشیدن بخیه و خارج کردن آن برای این افراد رایگان انجام خواهد شد.
  
شقاق مقعدی در بافت تخصصی که مجرای مقعد و مقعد نامیده می‌ شود، اتفاق می افتد. با شقاق در یک خط راست در داخل مقعد (به عنوان شیار مقعد) پوست باسن داخلی تغییر می‌ کند. برخلاف پوست، آنودرم هیچ مو، غده های رگی، یا غده های چربی ندارد و حاوی تعداد بیشتری از عصب‌ های حسی است که لمس و درد را به روشنی احساس می‌ کنند.

فراوانی اعصاب توضیح خوبی برای این است که چرا شکاف‌ های رکتوم اینقدر دردناک هستند. این ناحیه بدون مو، دارای غده کمتر، و شدیدا حساس است و به طول کانال مقعد انتقال می‌ یابد، که به آن ناحیه خط دندانه‌ دار گفته می‌ شود. رکتوم دیستال ۱۵ سانتی متر در بالای کانال مقعدی قرار دارد و درست در زیر کولون سیگموئید واقع شده است. ​

شقاق مقعدی

درباره شقاق مقعدی

شقاق مزمن

شقاق مزمن مقعدی یک بیماری شایع و اغلب دردناک بر اثر پارگی کوچک یا ایجاد زخم (زخم باز) در آستر مقعد است.​ شقاق مزمن می‌ تواند باعث خونریزی، خارش موضعی و درد با حرکت روده شود که می‌ تواند شدیدتر نیز گردد. وقتی یک نفر دارای شقاق مقعدی است، درمان اولیه می‌ تواند شامل یک رژیم غذایی پر فیبر، ملین ها و پماد با داروی بیهوشی برای ناحیه آسیب‌ دیده باشد. شیارهای مقعدی معمولا ظرف چند هفته التیام می‌ یابند، اما آنهایی که پس از ۴-۶ هفته التیام نمی یابند شقاق مزمن نامیده می‌ شوند. ​

اگر کسی یک شقاق مزمن داشته باشد تصور می‌ شود که دلیل درمان نشدن آن است که ماهیچه حلقوی (اسفنکتر) که دور مقعد می‌ چرخد، آنقدر پر از عصب شده‌ که جریان خون را به آستر مقعد کاهش می دهد. این بدان معناست که اکسیژن کافی (به وسیله خون) به شکاف (یا محل پاره شده) نمی‌ رسد. بدون اکسیژن کافی، سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند نمی‌ توانند رشد کنند و ترمیم یابند.

داروی متداول برای شقاق مزمن مقعدی​

داروی مجاز برای درمان شقاق مزمن مقعدی در بزرگسالان (۱۸ سال به بالا)، پماد گلیسریل ترنیترات (همچنین Rectogesic  چهار میلی گرم / گرم پره رکتال)، گلیسریل ترنیترات GTN است. پماد GTN دو بار در روز مورد استفاده قرار می‌ گیرد و برای تسکین درد ناشی از شقاق موثر است. GTN به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کند تا استراحت کنند که این کار باعث می‌ شود خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود تا سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند بتوانند شکاف و شقاق را التیام بخشند. ​

درمان های دیگری که برای شقاق مزمن وجود دارند شامل تزریق سم بوتولینوم (مثل بوتاکس) در اطراف مقعد یا یک روش جراحی است. هر دوی این درمان‌ ها به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کنند تا استراحت کنند و اجازه دهند خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود. دیلتیازم هیدروکلراید یا کرم diltiazem نیز می‌ تواند با تجویز پزشک مورد استقاده قرار گیرد. همچنین این دارو گاهی اوقات در کودکان نیز استفاده می‌ شود؛ هیچ دارویی برای درمان شقاق مزمن مقعدی در کودکان وجود ندارد. ​

شقاق در کودکان

همانگونه که گفته شده شقاق مقعدی، شکاف یا پارگی در آستر رکتوم پایینی است. اما شقاق در کودکان متفاوت است. خارش می‌ تواند باعث درد در کودکان شود. ممکن است پس از تمیز کردن کودک، خون قرمز روشنی روی کاغذ توالت مشاهده کنید. در این حالت ممکن است یک شقاق در کودک شما شکل گرفته باشد. همچنین اگر کودک شما دچار یبوست باشد و مجبور باشد یک توده سفت مدفوع را دفع کند، احتمال مبتلا شدن به شقاق وجود دارد. همینطور اگر کودک تان نتواند عضلات مقعد را در طول حرکت روده آرام کند، ممکن است به شقاق مبتلا شده باشد. ​

اغلب شقاق های مقعد پس از چند روز یا چند هفته درمان می‌ شوند. اگر کودک تان دارای شقاق مقعد است و زمان التیام آن بیش از حد طول کشیده است، دکتر ممکن است داروی برای آن تجویز کند. ممکن است در موارد نادری نیاز به جراحی یا درمان فوری شقاق با لیزر باشد.

شقاق یا فیشرهای مقعدی باعث سرطان روده نمی‌ شوند، همچنین به مشکلات جدی دیگری منجر نمی‌ شوند. اما اگر مدفوع کودک شما با خونریزی همراه است، حتما با دکترتان صحبت کنید. ​مقاله علت مشاهده خون در مدفوع چیست؟ می تواند به شما در این مورد کمک کند.

مراقبت پیگیر بخش کلیدی درمان و ایمنی کودک شما است. مطمئن باشید که به همه قرارهای خود با پزشک تان می رسید و اگر فرزندتان مشکلی پیدا کرده حتما با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین ایده خوبی است که نتایج تست کودک تان را بشناسید و لیستی از داروهایی که کودک تان می گیرد را پیش خودتان نگه دارید.

شقاق در بارداری

در میان ناراحتی های جزئی حاملگی و بارداری، شقاق مقعدی اغلب یک موضوع تابو است. تمرکز بر روی این اختلال می تواند بر روی شادی مادران آینده تاثیر بگذارد. بیمار با ورم مقعدی و تورم وریدهای اطراف ناحیه مقعد احساس خارش شدید در آن ناحیه می کند و تشنج می‌ تواند چند روز دوام بیاورد و بعد از آن التیام می یابد و جای هیچ نگرانی نیست. ​

شقاق در بارداری اغلب ناشی از یبوست است که به این ناحیه ضعیف نیرو وارد می‌ کند. با این حال، با تغییر هورمونی بارداری و خصوصا تحت اثر پروژسترون، زنان باردار اغلب مستعد این نوع اختلال گوارشی هستند. ​

عوامل تاثیرگذار در شقاق دوران بارداری

همچنین وزن نوزاد باعث فشار بر رگ‌ های خونی در مقعد می‌ شود که می‌ تواند باعث ترک خوردگی شود. به همین دلیل، در اکثر موارد فیشر یا شقاق در سه‌ ماهه آخر بارداری ظاهر می‌ شود. گاهی اوقات می‌ تواند بعد از زایمان رخ دهد، به خاطر درگیری های عمیقی که روی این ناحیه اعمال می‌ شود. ​

اقدامات پیشگیرانه ساده ای می‌ تواند به محدود کردن یبوست کمک کند و در نتیجه از ظهور شقاق مقعدی جلوگیری کند. در مرحله اول یک رژیم غذایی پر فیبر (سبزیجات، میوه‌ ها، غلات کامل) و نوشیدن حداقل ۱.۵ لیتر آب در روز، نوشیدن یک لیوان بزرگ آب‌ پرتقال در صبح راه خوبی برای مبارزه با یبوست است. در مرحله دوم ورزش کنید، مانند پیاده‌ روی یا شنا کردن، و حتما به محض احساس نیاز به سرویس بهداشتی بروید. وقتی در توالت هستید وقت بگیرید. اگر لازم باشد پزشک زنان و ماماها یک ملین ملایم را برای شما تجویز می کنند. ​

اگر از شقاق مقعد در طول بارداری رنج می‌ برید، بدانید که راه‌ های مختلفی برای تسکین درد وجود دارد. با پزشک خود صحبت کنید! او می‌ تواند کرم خاصی را تجویز کند که جوش‌ ها را آرام کند یا التهاب را تضعیف کند. یک کمپرس آب سرد برای این ناحیه هم می‌ تواند بیشترین تاثیر را داشته باشد!​ در حمام از صابون با pH خنثی و ضدعفونی کننده استفاده کنید. پس از شستن، خشک کردن منطقه را بدون مالش کامل انجام دهید.

علائم شقاق

علامت اولیه شقاق مقعد درد در امتداد مقعد و در مسیر حرکات روده است. علائم شقاق دیگری که ممکن است رخ دهد عبارتند از: ​

  • خونریزی​
  • خارش
  • تخلیه مضر ​

شقاق مقعدی با کمک معاینه چشمی مقعد و کانال مقعد مورد ارزیابی و بررسی قرار می‌ گیرند.

روش های درمان شقاق مقعدی در ابتدا با درمان‌ های خانگی و محصولات OTC تحت درمان قرار می گیرند. که شامل افزودن ماده خشک به مدفوع، نرم شدن مدفوع، مصرف یک رژیم غذایی با فیبر بالا، استفاده از حمام sitz می باشد. ​. ​

علائم شقاق

علت شقاق

علت شقاق

شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق یا فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک آنما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد. ​

آیا می دانستید؟! افرادی که با لیزر تحت عمل جراحی قرار میگیرند. ۲ تا ۳ جلسه ویزیت بعد از عمل دارند که رایگان است. و اگر دستورات و مراقبتهای بعد از عمل را خوب انجام بدن هر گونه مشکلی توسط تیم و بدون پرداخت هزینه پوشش داده خواهد شد. حتی اگر ۲ سال از عمل گذشته باشد. تعویض پانسمان و کشیدن بخیه و خارج کردن آن برای این افراد رایگان انجام خواهد شد.

شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق ها به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعد خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.

هنگامی که پارگی در آنودرم رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.

وقتی شکاف‌ هایی در ناحیه هایی غیر از خط میانی یا در سمت جلو (قدامی) رخ می‌ دهد، باید مظنون شوید که یک مشکل دیگری غیر از تروما علت شقاق است. علل دیگر شقاق، سرطان مقعد، بیماری کرون، لوسمی و بیماری‌ های عفونی دیگر از جمله سل، عفونت‌ های ویروسی (سیتومگالو ویروس یا هرپس)، سیفیلیس، سوزاک، کلامیدیا تراکوماتیس، ویروس نقص ایمنی بدن انسان (HIV) هستند.

در بین بیماران مبتلا به بیماری کرون، ۴ درصد دارای شقاق مقعدی هستند که به عنوان اولین نشانه بیماری کرون دانسته می شود و نیمی از بیماران مبتلا به بیماری کرون در نهایت دچار یک فیستول مقعدی می‌ شوند که ممکن است شبیه یک شقاق یا فیشر به نظر برسد. ​

بررسی های انجام شده در بیماران با شیارهای مقعد به طور مداوم نشان می‌ دهد که عضلات اطراف کانال مقعد منقبض می شوند (در حالت تشنج قرار می گیرند)، در نتیجه باعث ایجاد فشار در کانال می‌ شود که به طور غیرطبیعی بالا است. دو ماهیچه که کانال مقعد را احاطه کرده‌ اند اسفنکتر خارجی و اسفنکتر مقعدی داخلی هستند. اسفنکتر آنال خارجی یک ماهیچه ارادی (striated) است که می‌ تواند آگاهانه کنترل شود.

بنابراین، وقتی باید یک حرکت روده و دفع مدفوع انجام شود می‌ توانیم اسفنکتر خارجی را سفت کنیم و از حرکت روده جلوگیری کنیم، یا می‌ توانیم آن را آرام کنیم و به حرکت روده اجازه دهیم. از طرف دیگر اسفنکتر آنال داخلی یک ماهیچه غیرارادی است که ما نمی‌ توانیم آن را کنترل کنیم. اسفنکتر داخلی به طور مداوم منقبض می‌ شود و معمولا از خارج شدن مدفوع های کوچک جلوگیری می‌ کند.

وقتی یک توده حجیم مدفوع به روده راست می‌ رسد، همان طور که قبل از حرکت روده به رکتوم می‌ رسد، اسفنکتر آنال داخلی به طور خودکار اجازه عبور مدفوع را می دهد (مگر اینکه اسفنکتر آنال خارجی به طور آگاهانه سفت شود).

وقتی یک شقاق مقعدی وجود دارد، اسفنکتر آنال داخلی اسپاسم می کند. علاوه بر این، زمانی که اسفنکتر در حال استراحت است تا به روده اجازه حرکت بدهد، به جای اینکه آن را به سطح انقباض و فشار برگرداند، منقبض شدن اسفنکتر آنال داخلی برای چند ثانیه قبل از اینکه به سطح انقباض بالا برسد، کنترل خود را از دست می دهد.

به نظر می‌ رسد فشار بالا و انقباض بیش از حد اسفنکتر آنال داخلی به دنبال حرکت روده لبه‌ های شکاف را جدا می‌ کند و مانع از ترمیم آن می‌ شود. تامین خون به مقعد و کانال مقعد نیز ممکن است در درمان ضعیف شکاف‌ های آنال نقش داشته باشد. بررسی کالبدشناسی و میکروسکوپی کانال آنال در اجساد ۸۵ درصد نشان می دهد که در این افراد قسمت خلفی کانال مقعد (جایی که بیشتر شیارها در آن رخ می‌ دهند) از سایر قسمت‌ های کانال مقعد، خون کمتری دارند.

علاوه بر این، مطالعات فراصوتی که جریان خون را اندازه‌ گیری می‌ کنند، نشان داده که جریان خون در شقاق مقعدی خلفی کمتر از نصف جریان خون سایر بخش‌ های کانال است. این جریان نسبتا ضعیف خون می‌ تواند عاملی در جلوگیری از ترمیم شکاف‌ ها باشد. همچنین امکان افزایش فشار در شقاق مقعد به دلیل اسپاسم اسفنکتر آنال داخلی ممکن است رگ‌ های خونی کانال مقعد را فشرده و جریان خون را کاهش دهد.

Rating: 4.0/5. From 1 vote.
Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *